halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
halálhalálhalálhalálhalálhalálhalál
mi lehet a stfn-nal?
még sohasem láttam a nagymamámat sírni. ő mindig erős volt, sosem érzékenyült el igazán. de amikor láttam ma a fájdalomtól és attól a mérhetetlen szenvedéstől eltorzulni az arcát, ahányszor csak ránk nézett, én is majdnem sírni kezdtem. nem akarom, hogy elmenjen. hogy elvérezzen ebben a tehetetlen állapotban, 70évesen a szülészet-nőgyógyászaton, mocskos cigány leányanyák között, akik sutyiban szívják a cigit a mosdóban és akik ellopják az anyák mackósajtját a hűtőből, borsófőzelékbűzben.
thx to aronka






